ნარკოდამოკიდებულებასთან სახელმწიფოს მიდგომის მთავარ ამოცანას პრევენცია, ზიანის შემცირება, მკურნალობა და რეაბილიტაცია უნდა წარმოადგენდეს.

ფედერალისტების ნარკოპოლიტიკის ხედვა ემყარება ნარკოდამოკიდებულ მოქალაქეებთან მიმართებით სამედიცინო ზრუნვის კომპონენტის გაძლიერებას და შემაკავებელი ეფექტის არსებობისთვის, რეპრესიული ზომების მხოლოდ მას შემდეგ გამოყენებას, რაც სახელმწიფოს ალტერნატიული ზომები უკვე გამოყენებული აქვს – იხილეთ დანართი.

მყისიერად უნდა გაუქმდეს რეჟიმის აკრძალვა კერძო ჩანაცვლებითი პროგრამების არსებობასთან დაკავშირებით – კერძო სექტორის მონაწილეობით და სახელმწიფოს თანადაფინანსებით მოქალაქეებს უნდა შეეძლოთ გამართული ჩანაცვლებითი პროგრამებით სარგებლობა.

ჯამში ნარკოდამოკიდებულებასთან დაკავშირებული პროგრამებისთვის სახელმწიფო 4 წელიწადში 150 მილიონ ლარს გამოყოფს.

საქართველოში ნარკოტიკების პრევალენტობაზე და სიკვდილიანობაზე დაყრდნობით, უნდა მოხდეს ნარკოტიკული ნივთიერებების ხელახალი კლასიფიკაცია – ნაკლებად მძიმე, მძიმე და განსაკუთრებით მძიმე კატეგორიებად და კანონმდებლობაში არსებული დოზების ხელახალი დადგენა, მათ შორის საერთაშორისო გამოცდილების გათვალისწინებით.

მძიმე და განსაკუთრებით მძიმე ნარკოტიკების გავრცელებასთან დაკავშირებულ ორგანიზებულ დანაშაულში ჩართული საკვანძო პირების მიმართ უნდა გამკაცრდეს სისხლის სამართლის პოლიტიკა და მისი აღსრულება.

მათგან ამოღებულ რესურსებს, მათ შორის ქონებას კი სახელმწიფო სარეაბილიტაციო პროგრამების დასაფინანსებლად მიმართავს.

ზედოზირებების პრევენციისთვის საკლუბო სივრცეებში კერძო და სამოქალაქო სექტორთან თანამშრომლობით უნდა დაინერგოს ტესტირებისა და ზედოზირებისგან თავდაცვის საშუალებების გამოყენების პრაქტიკა.